Bezoek moskee 2B

Niet iedereen denkt hetzelfde als jij of ik. Verschillen komen we elke dag tegen. Is dat dan iets waarvoor we angst moeten hebben of waar we rare dingen moeten over denken? Helemaal niet!
Een andere cultuur is een andere kijk op een wereld waarin we allemaal samen leven.

Zo'n "zware" inleiding vraagt natuurlijk om een beetje uitleg. De leerlingen van 2B gingen onlangs een kijkje nemen in de moskee van Beringen. Dit is het hart van een andere cultuur, de islam. Die cultuur lijkt veraf, maar leeft eigenlijk elke dag samen met ons. Voor sommigen was dit misschien een beetje "thuiskomen", voor anderen was het even een kleine cultuurshock.

Na een middagmaal ter plaatse kregen we een uitgebreide rondleiding die ons ook wat inzicht gaf in de leer en levenswijze van deze cultuur en godsdienst. We waren op z'n minst onder de indruk van de inrichting van deze heilige plek.

Hoewel de moskee op het eerste zicht sober aandeed, was er heel wat detail te bemerken. Schrijnen, spreekgestoeltes met houtsneden en mysterieuze tekens als muurschildering hielden ons van meet af aan in de ban. Heel anders dan in de christelijke kerken was op de grond zitten doodnormaal. Je vond immers geen stoel.
Ten slotte waren we getuige van hoe een gebed in een moskee gebeurt. Je kunt dit door onze ogen zien op de foto's.

Plots was die "vreemde" cultuur ons niet zo vreemd meer.

Damiaanspel voor 1A

Omdat er elk jaar nog veel te veel mensen sterven aan tropische ziektes, is het belangrijk dat we dit soort problemen niet uit het oog verliezen. Damiaanactie betekent veel meer dan enkel de strijd tegen melaatsheid.

De leerlingen van 1A leerden precies hoeveel Damiaanactie doet aan de hand van een aantal spelletjes. Na een duidelijke uitleg werden de twee klassen uit 1A in groepjes verdeeld en konden ze aan de slag.

Het was immers hard tegen hard om toch maar als eerste met het meeste punten te eindigen.

De spelletjes liepen erg uiteen. Symptomen van ziektes zoeken, probleemgebieden op een kaart aanduiden, vragen oplossen over het leven van Pater Damiaan... alles kwam aan bod. Het was een zeer leerrijke namiddag en alle leerlingen gingen er voluit voor. Kijk zelf maar als je het niet gelooft!

Afspraak volgend jaar zodat we onthouden dat dit niet voor alle mensen ter wereld een spelletje is.

Vastendag

Naar jaarlijkse gewoonte organiseerde mevrouw Asnong op 9 maart de vastendag. Op die dag staan de leerlingen van de eerste graad even stil bij de mensen die het minder goed hebben. Rond de leuze "TIHH trekt mee" en in het teken van Broederlijk Delen werden een aantal activiteiten georganiseerd.


De dag nam een symbolisch sobere start met een eenvoudige soepmaaltijd. De voormiddag bestond uit een aantal workshops. Zo werd er gewerkt aan een collage rond mensen uit armere landen die toch initiatief nemen om hun levenstandaard te verbeteren. Alle kunstwerkjes zouden op het einde van de dag meedingen naar een felbegeerde wisselbeker.

De beste manier om mensen uit andere landen te begrijpen, is je verplaatsen in hun cultuur. De andere workshops speelden hier sterk op in. Zo konden de leerlingen experimenteren met henna, wat heel wat stoere (tijdelijke) tatoeages tot gevolg had. Anderen zorgden met de nodige tamtam voor een muzikale noot tijdens een djembéworkshop. Er werd zelfs een voorzichtig, Afrikaans danspasje geplaatst.

Dat muziek niet altijd duur hoeft te zijn, werd duidelijk tijdens een muziekworkshop waarbij de instrumenten dagdagelijkse voorwerpen waren.
In de namiddag trokken de leerlingen letterlijk hun stoute schoenen aan voor een stevige wandeling. Elke klas kreeg een verschillende route die hen terug naar school bracht. Eenmaal daar aangekomen, was het tijd voor het uitreiken van de wisselbekers. Uiteindelijk gingen 1A2, 1B2, 2A Me-BH en 2B1 met de prijzen lopen en kwam er een einde aan een drukke, vermoeiende, maar ook leerrijke en solidaire dag.

Ook Goody vindt dat een klein beetje solidariteit veel kan betekenen.



P.S. : wie nog meer foto's van de vastendag wil bekijken, kan hier terecht.

Kleurwedstrijd Sinterklaas

Met de komst van de Sinterklaas, de Grote Kindervriend, organiseerde mevrouw Asnong een kleurwedstrijd voor alle artiesten van de eerste graad. Uit de vele inzendingen werden er vijf winnaars uitgekozen.
En dus werden Bruno (1B1), Des (1B1), Gillian (1A1), Marnic (1A2) en Dario (1a1) door de sint bedacht met een lekker cadeautje.
Goody was erbij toen deze leerlingen hun prijsje mochten ontvangen. En of ze er blij mee waren!

Leerlingenraad 1ste graad

Op een morgen sprak mevrouw Lotte Vrancken (coördinator 1^ste graad) mij aan, met de vraag of ik de leerlingenraad van de 1^ste graad wilde begeleiden tijdens hun vergaderingen. Ik heb eerst eventjes getwijfeld maar na 2 minuten heb ik toegezegd om dit te doen.
Vandaag 1 december 2011 was de eerste vergadering van de leerlingenraad 1^ste graad. Na een kleine inleiding van mevrouw Vrancken was het tijd om kennis te maken met elkaar. Ik wist meteen dat ik een groep enthousiaste leerlingen voor mij had zitten. Natuurlijk was de eerste vergadering nog een “speelse” vergadering, maar de bedoeling is dat we in de toekomst meer serieus gaan vergaderen.

Jonathan Linart

6TMV

Niet iedereen heeft het even gemakkelijk...

's Morgens hoor je je wekker aflopen, terwijl je ontbijt, zet je de radio aan voor wat muziek op de achtergrond, eens op school kun je gezellig met je vrienden wat kletsen en babbelen en terug thuis, kijk je 's avonds wat tv of je speelt een spel op je computer. Voor ons allemaal simpele dingen, maar voor sommige kinderen niet zo simpel: zij leven immers in een wereld zonder muziek, geluid en gesproken taal.

Om onze leerlingen toch een kijk te geven op de wereld van dove en slechthorende jongeren, maakten ze kennis met de heer Johan Baerts van het Koninklijk Instituut voor Doven en Slechthorenden (Kids). Niet alleen gaf hij hun goede raad mee om hun gehoor te beschermen ook zijn uitleg over de hulpmiddelen voor slechthorenden sprak onze jongeren wel aan. En hoe het komt dat sommige kinderen niet horen, wist hen wel te raken.
Op deze manier konden onze leerlingen zelf ervaren dat het leven voor sommige leeftijdsgenoten soms wat moeilijker verloopt dan voor henzelf. En als ze hierdoor een bredere kijk krijgen op de wereld rondom hen en wat meer gaan beseffen dat zijzelf het toch nog niet zo slecht hebben, dan was dit weer een heel geslaagde voormiddag. Wie de foto's wil zien, kan hier klikken.

Zeg dat Goody het gezegd heeft!

Sidder en beef...

De leerkrachten doen er blijkbaar alles aan om de kinderen op school schrik aan te jagen en om hen bang te maken. Ze trekken altijd van die lelijke gezichten, kijken met grote ogen alsof ze de leerlingen gaan betoveren of slaan rare, onverstaanbare en onbegrijpelijke wartaal uit. Of zou dat misschien hun gewone manier van lesgeven zijn? Misschien kijken die leerkrachten altijd zo raar en verstaan de leerlingen niet altijd even goed wat die leraars bedoelen?

In ieder geval, ze houden er toch van om wat sfeer in hun lessen te brengen. En als dat niet zelf lukt, dan halen ze er maar de spoken en de geesten van Halloween bij. Zo mochten de leerlingen van 1B 1 onder de vaardige leiding van hun leraar mavo, meneer Verachtert, proberen een pompoen om te toveren tot een lichtgevende lampion.

Ze begonnen met de bovenkant van de dikke, ronde vruchten af te snijden, vervolgens werd het vruchtvlees uitgelepeld om de pompoen uit te hollen en daarna werden de neus, de ogen en de griezeltanden uitgestoken. Met een theelichtje erin en het deksel weer op zijn plaats, leek het geheel precies op een akelig, lichtgevend hoofd en dat was precies de bedoeling van deze kunstwerkjes. Wie de foto's ervan wil zien, kan hier klikken.

En dat ze er allemaal veel plezier aan beleefd hebben, hoeft er niet te worden bijverteld!

Soms wou Goody toch dat hij ook nog een Goody'tje was.

Door de wind, door de regen...

Wat we de weergoden misdaan hadden, we weten het echt niet, maar in al die vele jaren heeft Goody het nog nooit meegemaakt dat het zo een slecht weer was om onze hoofdstad te bezoeken. Wat maar weer eens bewijst dat er voor alles een eerste keer is...
Zo was het waarschijnlijk voor velen van onze leerlingen ook de eerste keer dat ze Brussel leerden ontdekken. En waarschijnlijk was het ook dit keer weer een interessante en leerrijke ontmoeting.
In de voormiddag verkenden de tweedejaars de buurt van de Marollen, met het bekende Vossenplein en het Justitiepaleis. De 1A-leerlingen trokken ondertussen vanaf het Centraal Station door het historische hart van Brussel om via de Beenhouwersstraat, ook wel de Maag van Brussel genoemd, en de Beurs aan te komen op de Grote Markt. Hier stonden ze in volle bewondering voor het prachtige stadhuis en de indrukwekkende gildehuizen.
Vanop de Brusselse markt daalden ze af naar de beroemdste inwoner van onze hoofdstad en na de traditionele foto zetten ze hun weg verder en via de eerste omwalling van de stad en het park van de Zavel, bereikten ze het Koninklijk Paleis. Daar wachtte de bus ons op voor het tweede deel van onze studiereis: het Museum voor Kunst en geschiedenis.
Ook hier weer kreeg ieder jaar zijn aparte rondleiding en de eerstejaars leerden er alles over Egypte, de farao's en de mummies en de tweedejaars kregen een portie Romeinse cultuur en wetenschap voorgeschoteld. Die foto's kan je hier bekijken.
De boeiende uitleg en de leerrijke commentaren van de gidsen in het museum brachten het verre verleden van Romeinen en Egyptenaren een beetje dichter bij de leefwereld van onze leerlingen. We kunnen alleen maar hopen dat ze er in de komende lessen ook nog iets van onthouden hebben. En anders kunnen ze altijd hier nog eens naar wat extra foto's kijken. Misschien frist dat dan hun geheugen een beetje op.

Zeg dat Goody ook nat geregend is!

Spijtig dat het maar één dag was...

Sommigen vinden de school maar niks: altijd maar weer luisteren naar de leerkrachten, je best doen om niet in slaap te vallen tijdens de lessen en je mag ook eens nooit iets plezants doen of eens iets doen om je te amuseren. Dat de school ook nodig en nuttig is, dat is meestal een wijsheid die pas komt als de schooltijd al ver achter hen ligt...
Maar, ondanks al het geklaag en gezaag van de meeste kinderen, kan de school ook wel eens fijn zijn, zeker als er een sportdag gepland staat waar iedereen zich eens echt kan uitleven en waar iedereen zich eens van zijn meest sportieve kant kan laten zien.
Hiervoor trokken de eerste jaars op maandag 10 oktober naar de Lissevijvers in Geel en de tweedejaars maakten de buurt rondom de sporthal van Kiewit onveilig met al hun kunsten en toeren.
Dat het voor de tweedejaars in Kiewit allemaal heel plezant was, kan je op de foto's zien door hier te klikken.

Zeg dat Goody er spijt van heeft dat hij niet meer zo jong is.

Missiemaand oktober

Je zou verwachten dat iemand die meer dan 25 jaar als missionaris in Congo gewerkt heeft, er op de duur als een halve Congolees zou uitzien, of zo een missionaris zou zijn met een lange witte baard en een lang kleed aan. Zoals de paters dat vroeger droegen, in de tijd dat Goody nog jong was...
Maar zo zag Gerry Gregoor er helemaal niet uit. Hij leek eerder een heel gewone man die een heel gewoon verhaal kwam vertellen. Maar dat draaide even anders uit!
Want Gerry was niet zomaar een gewoon iemand. Als missionaris had hij ruim een kwart eeuw in Congo gewerkt, en dat is al iets speciaals op zich. Daarbovenop kwam nog dat hij over zijn werk in die tijd heel boeiend kon vertellen en dat hij er een heel interessante reportage over bij had. Op die manier kregen onze leerlingen van de eerste graad een goed idee van wat hedendaags missiewerk precies inhoudt: het is niet meer dat de missionaris met bijbel en zwaard de brousse intrekt om iedereen, willen of niet, te bekeren. De missionaris van nu trekt als ontwikkelingswerker naar de gehuchten en de wijken en samen met de plaatselijke bevolking probeert hij een project uit te bouwen dat de lokale gemeenschap daar ten goede komt. De missionaris van nu voorziet in de nodige materialen, maar de verantwoordelijkheid, de uitwerking en de verdere instandhouding van het project wordt gedragen door de mensen ginds. Op die manier kunnen ze er zelf voor zorgen dat hun onderneming niet stilvalt als de missionarissen vertrokken zijn.
Na al die jaren trouwe dienst, werd Gerry door zijn oversten opnieuw naar België geroepen en hier houdt hij zich nu bezig met de coördinatie en de opvolging van al de projecten die zijn orde samen met de plaatselijke groepen op touw wil zetten. Toch wel een serieuze opdracht waarvoor heel wat kennis, inzet en volharding nodig zijn. Maar voor iemand die zo lang geleefd heeft in het hart van donker Afrika, moet ook dit te doen zijn. Van ons uit wensen we Gerry dan ook alle succes en we hopen hem nog vaak in onze school te mogen begroeten. Wie de foto's wil zien, kan hier klikken.

Zeg dat Goody het gezegd heeft!

Hasselt gedwarst

Op 9 oktober werd Hasselt overspoeld door meer dan 10.000 joggers en het TIHH was erbij! Als dat niet niks is...
Een dertigtal leerlingen van onze school, op enkele uitzondering na allemaal uit de eerste graad, gingen de sportieve uitdaging aan om mee te doen aan de jaarlijkse stratenloop Dwars door Hasselt. Samen met zes leerkrachten, ook allemaal uit de eerste graad, zouden ze eens laten zien wat ze in hun sportieve mars hadden. In plaats van een gezellige zondagnamiddag in hun luie zetel te blijven liggen, zouden ze hun beste beentjes voorzetten bij de loopwedstrijd van de 5 kilometer.
Sommigen twijfelden eraan of iedereen dat wel tot een goede einde zou brengen, want niet alle deelnemers van onze school waren even goed getraind, sommigen waren misschien nog wat jong en anderen misschien al wat oud...
Maar toch, iedereen heeft met overgave en inzet de hele wedstrijd uitgelopen. En er nog heel wat plezier aan beleefd. Want om zo 5 km door onze hoofdstad te hollen, daarbij aangemoedigd door heel wat kijklustigen en als enige deelnemende school de steun krijgen van een hele groep supporters, het doet toch wat met een mens. Zeker als die supporters gewapend zijn met een reuzegrote spandoek en ook nog een steunend olé-olé-olé aanheffen bij iedere doortocht van hun atleten...
En achteraf deed het er niet echt toe of er al dan niet een nieuw wereldrecord gelopen was, want hier telde de olympische gedachte écht: deelnemen is belangrijker dan winnen. Want voor sommigen was hun deelname al een soort overwinning op zich. Wie de foto's ervan wil zien, kan hier klikken.
Vandaar een dikke proficiat aan al onze leerlingen en hun leerkrachten die hun zondagse vlaai en koffie hebben ingeruild voor een fikse jogging doorheen de Hasseltse straten. Hopelijk lopen ze de volgende weken als ze de bel horen klingelen, ook zo snel naar hun klassen...

Zeg dat Goody erbij was!

De natuur in...

Ze nemen er hun tijd voor, in het TIHH, om de leerlingen de kans te geven elkaar wat beter te leren kennen. Daarvoor trokken de leerlingen van het eerste jaar de vrije natuur van de Kiewitse bossen in om daar hun laatste vakantie-energie kwijt te geraken en om hen al stilletjesaan voor te bereiden op de schoolse sfeer van de komende dagen.

Met een mooi najaarszonnetje aan de hemel beloofde het een schitterende dag te worden waarop alle leerlingen elkaar wat anders leerden kennen en het gaf de leerkrachten ook de gelegenheid om al dadelijk te merken wie er de haantjes-de-voorste in de groep waren, wie waren de wat stillere leerlingen en wie moest er wat aangemoedigd worden om toch zelf wat initiatief te nemen? Waar zo een eenvoudige uitstap toch al niet goed voor is...
In Kiewit kreeg iedere groep een aangepast programma voorgeschoteld met afwisselende activiteiten zodat iedereen een plezante, maar ook leerzame dag kon beleven. De leerlingen van de 1B-klassen leerden eerst door het milieuspel hoe ze onze omgeving beter kunnen beschermen en proper kunnen houden en daarna zochten ze met een kompas hun weg doorheen de bossen en velden van de kinderboerderij. Het feit dat niemand verloren gelopen is, bewijst dat onze gasten toch heel wat in hun mars hebben. En dus is er ook geen reden meer dat iemand in de school zijn klas niet zou vinden. Want wie niet verloren loopt in de bossen, moet toch zeker zijn weg kunnen vinden in onze school.
De 1A-klassen leerden in de voormiddag alles over het leven van onze bijen en ook onze bomen en struiken hebben geen geheimen meer voor onze leerlingen. Na de middag maakten ze dan nog een avontuurlijke boswandeling met een ervaren gids als begeleider zodat ook zij een plezante en aangename dag kregen voorgeschoteld. Wie al de foto's wil zien, kan hier klikken.
En terwijl onze eerstejaars de stilte en de rust van Kiewit opzochten, mochten onze tweedejaars hun hartjes ophalen in de omgeving van het racecircuit van Zolder. Is ook meer iets voor die struise gasten om zich een uit te leven in een omgeving van brullende motoren en stoere piloten. Daar konden ze hun fantasieën een klein beetje werkelijk laten worden. Wie de foto's hiervan wil zien, kan hier klikken.
Wat onze leerlingen van die uitstappen allemaal zullen onthouden, dat gaan de leerkrachten allemaal uitvissen in de komende dagen en weken. Want vanaf maandag begint het serieuze werk: de eerste echte schoolweek met de eerste echte lessen. Maar door hetgeen Goody zoal gezien en gehoord heeft, is hij er gerust in: het wordt weer een geweldig jaar met een geweldige sfeer in onze eerste graad. De leerkrachten en de leerlingen zijn er klaar voor. Dus laat de show nu maar beginnen...

Zeg dat Goody het gezegd heeft!

Stap in...

Moet het echt? Ja, Goody, het moet echt! Waarom dan? Omdat al die jongens en meisjes op je staan te wachten op hun eerste schooldag... En dus trok Goody vanmorgen heel vroeg al op weg naar school.

Wie of wat zou hem daar staan te wachten? Zou er nog wel plaats zijn voor hem? Zouden er veel nieuwe kinderen zijn? Zouden die nieuwe gezichten meevallen? Toch heel wat vragen die door het hoofd van Goody stormden en waardoor hij toch wel een beetje zenuwachtig was. Maar waarschijnlijk waren al die nieuwe kinderen in het TIHH even zenuwachtig als Goody, want ze stonden er toch maar stilletjes bij. Wie de foto's van die eerste momenten wil bekijken, kan hier klikken.
Nochtans is het jaarthema in onze school "Stap in": daarmee willen ze blijkbaar zeggen dat iedereen welkom is en dat er voor iedereen een plaatsje voorzien is. Ook is het de bedoeling dat iedereen zich zo rap mogelijk thuis voelt in onze school en dat iedereen met plezier elke dag weer opnieuw naar het TIHH komt.
Of dat gaat lukken, hangt ook een beetje van de leerlingen zelf af: als zij hun beste beentje voorzetten, dan zullen ook de leerkrachten hun uiterste best doen om er een fijn en plezant schooljaar van te maken. En dan wordt het weer een tof en onvergetelijk jaar waarin heel wat te gebeuren staat. En dat kunnen jullie dan allemaal hier lezen op de blog van onze eerste graad.
Dus: veel plezier allemaal en tot een volgende keer.

Zeg dat Goody het gezegd heeft!