Sidder en beef...

De leerkrachten doen er blijkbaar alles aan om de kinderen op school schrik aan te jagen en om hen bang te maken. Ze trekken altijd van die lelijke gezichten, kijken met grote ogen alsof ze de leerlingen gaan betoveren of slaan rare, onverstaanbare en onbegrijpelijke wartaal uit. Of zou dat misschien hun gewone manier van lesgeven zijn? Misschien kijken die leerkrachten altijd zo raar en verstaan de leerlingen niet altijd even goed wat die leraars bedoelen?
In ieder geval, ze houden er toch van om wat sfeer in hun lessen te brengen. En als dat niet zelf lukt, dan halen ze er maar de spoken en de geesten van Halloween bij. Zo mochten de leerlingen van 1B 1 onder de vaardige leiding van hun leraar mavo, meneer Verachtert, proberen een pompoen om te toveren tot een lichtgevende lampion.
Ze begonnen met de bovenkant van de dikke, ronde vruchten af te snijden, vervolgens werd het vruchtvlees uitgelepeld om de pompoen uit te hollen en daarna werden de neus, de ogen en de griezeltanden uitgestoken. Met een theelichtje erin en het deksel weer op zijn plaats, leek het geheel precies op een akelig, lichtgevend hoofd en dat was precies de bedoeling van deze kunstwerkjes. Wie de foto's ervan wil zien, kan hier klikken.
En dat ze er allemaal veel plezier aan beleefd hebben, hoeft er niet te worden bijverteld!

Soms wou Goody toch dat hij ook nog een Goody'tje was.

Door de wind, door de regen...

Wat we de weergoden misdaan hadden, we weten het echt niet, maar in al die vele jaren heeft Goody het nog nooit meegemaakt dat het zo een slecht weer was om onze hoofdstad te bezoeken. Wat maar weer eens bewijst dat er voor alles een eerste keer is...
Zo was het waarschijnlijk voor velen van onze leerlingen ook de eerste keer dat ze Brussel leerden ontdekken. En waarschijnlijk was het ook dit keer weer een interessante en leerrijke ontmoeting.
In de voormiddag verkenden de tweedejaars de buurt van de Marollen, met het bekende Vossenplein en het Justitiepaleis. De 1A-leerlingen trokken ondertussen vanaf het Centraal Station door het historische hart van Brussel om via de Beenhouwersstraat, ook wel de Maag van Brussel genoemd, en de Beurs aan te komen op de Grote Markt. Hier stonden ze in volle bewondering voor het prachtige stadhuis en de indrukwekkende gildehuizen.
Vanop de Brusselse markt daalden ze af naar de beroemdste inwoner van onze hoofdstad en na de traditionele foto zetten ze hun weg verder en via de eerste omwalling van de stad en het park van de Zavel, bereikten ze het Koninklijk Paleis. Daar wachtte de bus ons op voor het tweede deel van onze studiereis: het Museum voor Kunst en geschiedenis.
Ook hier weer kreeg ieder jaar zijn aparte rondleiding en de eerstejaars leerden er alles over Egypte, de farao's en de mummies en de tweedejaars kregen een portie Romeinse cultuur en wetenschap voorgeschoteld. Die foto's kan je hier bekijken.
De boeiende uitleg en de leerrijke commentaren van de gidsen in het museum brachten het verre verleden van Romeinen en Egyptenaren een beetje dichter bij de leefwereld van onze leerlingen. We kunnen alleen maar hopen dat ze er in de komende lessen ook nog iets van onthouden hebben. En anders kunnen ze altijd hier nog eens naar wat extra foto's kijken. Misschien frist dat dan hun geheugen een beetje op.

Zeg dat Goody ook nat geregend is!

Spijtig dat het maar één dag was...

Sommigen vinden de school maar niks: altijd maar weer luisteren naar de leerkrachten, je best doen om niet in slaap te vallen tijdens de lessen en je mag ook eens nooit iets plezants doen of eens iets doen om je te amuseren. Dat de school ook nodig en nuttig is, dat is meestal een wijsheid die pas komt als de schooltijd al ver achter hen ligt...
Maar, ondanks al het geklaag en gezaag van de meeste kinderen, kan de school ook wel eens fijn zijn, zeker als er een sportdag gepland staat waar iedereen zich eens echt kan uitleven en waar iedereen zich eens van zijn meest sportieve kant kan laten zien.
Hiervoor trokken de eerste jaars op maandag 10 oktober naar de Lissevijvers in Geel en de tweedejaars maakten de buurt rondom de sporthal van Kiewit onveilig met al hun kunsten en toeren.
Dat het voor de tweedejaars in Kiewit allemaal heel plezant was, kan je op de foto's zien door hier te klikken.

Zeg dat Goody er spijt van heeft dat hij niet meer zo jong is.

Missiemaand oktober

Je zou verwachten dat iemand die meer dan 25 jaar als missionaris in Congo gewerkt heeft, er op de duur als een halve Congolees zou uitzien, of zo een missionaris zou zijn met een lange witte baard en een lang kleed aan. Zoals de paters dat vroeger droegen, in de tijd dat Goody nog jong was...
Maar zo zag Gerry Gregoor er helemaal niet uit. Hij leek eerder een heel gewone man die een heel gewoon verhaal kwam vertellen. Maar dat draaide even anders uit!
Want Gerry was niet zomaar een gewoon iemand. Als missionaris had hij ruim een kwart eeuw in Congo gewerkt, en dat is al iets speciaals op zich. Daarbovenop kwam nog dat hij over zijn werk in die tijd heel boeiend kon vertellen en dat hij er een heel interessante reportage over bij had. Op die manier kregen onze leerlingen van de eerste graad een goed idee van wat hedendaags missiewerk precies inhoudt: het is niet meer dat de missionaris met bijbel en zwaard de brousse intrekt om iedereen, willen of niet, te bekeren. De missionaris van nu trekt als ontwikkelingswerker naar de gehuchten en de wijken en samen met de plaatselijke bevolking probeert hij een project uit te bouwen dat de lokale gemeenschap daar ten goede komt. De missionaris van nu voorziet in de nodige materialen, maar de verantwoordelijkheid, de uitwerking en de verdere instandhouding van het project wordt gedragen door de mensen ginds. Op die manier kunnen ze er zelf voor zorgen dat hun onderneming niet stilvalt als de missionarissen vertrokken zijn.
Na al die jaren trouwe dienst, werd Gerry door zijn oversten opnieuw naar België geroepen en hier houdt hij zich nu bezig met de coördinatie en de opvolging van al de projecten die zijn orde samen met de plaatselijke groepen op touw wil zetten. Toch wel een serieuze opdracht waarvoor heel wat kennis, inzet en volharding nodig zijn. Maar voor iemand die zo lang geleefd heeft in het hart van donker Afrika, moet ook dit te doen zijn. Van ons uit wensen we Gerry dan ook alle succes en we hopen hem nog vaak in onze school te mogen begroeten. Wie de foto's wil zien, kan hier klikken.

Zeg dat Goody het gezegd heeft!

Hasselt gedwarst

Op 9 oktober werd Hasselt overspoeld door meer dan 10.000 joggers en het TIHH was erbij! Als dat niet niks is...
Een dertigtal leerlingen van onze school, op enkele uitzondering na allemaal uit de eerste graad, gingen de sportieve uitdaging aan om mee te doen aan de jaarlijkse stratenloop Dwars door Hasselt. Samen met zes leerkrachten, ook allemaal uit de eerste graad, zouden ze eens laten zien wat ze in hun sportieve mars hadden. In plaats van een gezellige zondagnamiddag in hun luie zetel te blijven liggen, zouden ze hun beste beentjes voorzetten bij de loopwedstrijd van de 5 kilometer.
Sommigen twijfelden eraan of iedereen dat wel tot een goede einde zou brengen, want niet alle deelnemers van onze school waren even goed getraind, sommigen waren misschien nog wat jong en anderen misschien al wat oud...
Maar toch, iedereen heeft met overgave en inzet de hele wedstrijd uitgelopen. En er nog heel wat plezier aan beleefd. Want om zo 5 km door onze hoofdstad te hollen, daarbij aangemoedigd door heel wat kijklustigen en als enige deelnemende school de steun krijgen van een hele groep supporters, het doet toch wat met een mens. Zeker als die supporters gewapend zijn met een reuzegrote spandoek en ook nog een steunend olé-olé-olé aanheffen bij iedere doortocht van hun atleten...
En achteraf deed het er niet echt toe of er al dan niet een nieuw wereldrecord gelopen was, want hier telde de olympische gedachte écht: deelnemen is belangrijker dan winnen. Want voor sommigen was hun deelname al een soort overwinning op zich. Wie de foto's ervan wil zien, kan hier klikken.
Vandaar een dikke proficiat aan al onze leerlingen en hun leerkrachten die hun zondagse vlaai en koffie hebben ingeruild voor een fikse jogging doorheen de Hasseltse straten. Hopelijk lopen ze de volgende weken als ze de bel horen klingelen, ook zo snel naar hun klassen...

Zeg dat Goody erbij was!