Je zou verwachten dat iemand die meer dan 25 jaar als missionaris in Congo gewerkt heeft, er op de duur als een halve Congolees zou uitzien, of zo een missionaris zou zijn met een lange witte baard en een lang kleed aan. Zoals de paters dat vroeger droegen, in de tijd dat Goody nog jong was...
Maar zo zag Gerry Gregoor er helemaal niet uit. Hij leek eerder een heel gewone man die een heel gewoon verhaal kwam vertellen. Maar dat draaide even anders uit!
Want Gerry was niet zomaar een gewoon iemand. Als missionaris had hij ruim een kwart eeuw in Congo gewerkt, en dat is al iets speciaals op zich. Daarbovenop kwam nog dat hij over zijn werk in die tijd heel bo
eiend kon vertellen en dat hij er een heel interessante reportage over bij had. Op die manier kregen onze leerlingen van de eerste graad een goed idee van wat hedendaags missiewerk precies inhoudt: het is niet meer dat de missionaris met bijbel en zwaard de brousse intrekt om iedereen, willen of niet, te bekeren. De missionaris van nu trekt als ontwikkelingswerker naar de gehuchten en de wijken en samen met de plaatselijke bevolking probeert hij een proje
ct uit te bouwen dat de lokale gemeenschap daar ten goede komt. De missionaris van nu voorziet in de nodige materialen, maar de verantwoordelijkheid, de uitwerking en de verdere instandhouding van het project wordt gedragen door de mensen ginds. Op die manier kunnen ze er zelf voor zorgen dat hun onderneming niet stilvalt als de missionarissen vertrokken zijn.
Na al die jaren trouwe dienst, werd Gerry door zijn oversten opnieuw naar België geroepen en hier houdt hij zich nu bezig met de coördinatie en de opvolging van al de projecten die zijn orde samen met de plaatselijke groepen op touw wil zetten. Toch wel een serieuze opdracht waarvoor heel wat kennis, inzet en volharding nodig zijn. Maar voor iemand die zo lang geleefd heeft in het hart van donker Afrika, moet ook dit te doen zijn. Van ons uit wensen we Gerry dan ook alle succes en we hopen hem nog vaak in onze school te mogen begroeten. Wie de foto's wil zien, kan hier klikken.
Maar zo zag Gerry Gregoor er helemaal niet uit. Hij leek eerder een heel gewone man die een heel gewoon verhaal kwam vertellen. Maar dat draaide even anders uit!
Want Gerry was niet zomaar een gewoon iemand. Als missionaris had hij ruim een kwart eeuw in Congo gewerkt, en dat is al iets speciaals op zich. Daarbovenop kwam nog dat hij over zijn werk in die tijd heel bo
eiend kon vertellen en dat hij er een heel interessante reportage over bij had. Op die manier kregen onze leerlingen van de eerste graad een goed idee van wat hedendaags missiewerk precies inhoudt: het is niet meer dat de missionaris met bijbel en zwaard de brousse intrekt om iedereen, willen of niet, te bekeren. De missionaris van nu trekt als ontwikkelingswerker naar de gehuchten en de wijken en samen met de plaatselijke bevolking probeert hij een proje
ct uit te bouwen dat de lokale gemeenschap daar ten goede komt. De missionaris van nu voorziet in de nodige materialen, maar de verantwoordelijkheid, de uitwerking en de verdere instandhouding van het project wordt gedragen door de mensen ginds. Op die manier kunnen ze er zelf voor zorgen dat hun onderneming niet stilvalt als de missionarissen vertrokken zijn.Na al die jaren trouwe dienst, werd Gerry door zijn oversten opnieuw naar België geroepen en hier houdt hij zich nu bezig met de coördinatie en de opvolging van al de projecten die zijn orde samen met de plaatselijke groepen op touw wil zetten. Toch wel een serieuze opdracht waarvoor heel wat kennis, inzet en volharding nodig zijn. Maar voor iemand die zo lang geleefd heeft in het hart van donker Afrika, moet ook dit te doen zijn. Van ons uit wensen we Gerry dan ook alle succes en we hopen hem nog vaak in onze school te mogen begroeten. Wie de foto's wil zien, kan hier klikken.
Zeg dat Goody het gezegd heeft!
